به گزارش «تابناک» افزایش هزینههای تولید در این یک سال اخیر به چند طریق جبران شد:
راه نخست، تعطیلی بسیاری از واحدهای تولیدی و یا کاهش تولید،
راه دوم، پافشاری بر افزایش قیمتها،
و راه سوم، فدا شدن کیفیت برای جبران افزایش هزینهها بود.
دیدن این چند رفتار، ما را متوجه این امر میکند که افزایش هزینههای تولید به هیچ وجه رونق تولید در پی ندارد.
آنچه امروز در قالب افزایش قیمت و کاهش کیفیت و کم فروشی دیده میشود، تا پیش از هدفمند کردن یارانهها در قالب نقدینگی دیده میشد؛ به این معنا که نقدینگی پوشش چیزی را داشت که امروز افزایش قیمتها، کاهش تولید کمی و کیفی آن را میپوشاند. نقدینگی جزء لازم بسته حمایتی دولت است، ولی اگر بسته حمایتی دولت تنها در دادن نقدینگی خلاصه شود، پول نمیتواند تولید قوی و پر اشتغال با بازدهی بالا را ایجاد کند و پاسخ اینکه چرا نقدینگی نمیتوانست بخشهای تولیدی ما را به جلو هل بدهد، این است که اگر حمایت تنها نقدینگی باشد، اثرات مثبت خود را از دست میدهد.
ادامه مطلب




